En het ontwerp......

dat hebben we heel lang geheim weten te houden!
Het begon allemaal met een schaalmodel van 1:10, dat zijn vervolg kreeg in studies van 1:4, 1:2 en in het uiteindelijke beeld op ware grootte.

Vanaf het begin was duidelijk dat het beeld de hoogte in moest. Uitgangspunt was immers om de sprong naar de klok te verbeelden.
In het allereerste schetsmodel stond nog niet vast of de poten in brons of in staal uitgevoerd moesten worden.

Al vrij snel werd gekozen voor gladde, gebogen, stalen buizen omdat zij contrasteren met het bronzen beeld dat er op gemonteerd zal worden. Het beeld zal daardoor los komen van zijn poten, waardoor de sprong nog beter verbeeld zal worden.

Het schaalmodel 1:4 had gladde stalen buizen als onderstel. De dikte van de poten was in overeenstemming met de uiteindelijke doorsnee van de buizen die voor het definitieve ontwerp gekozen werden.
Dit schaalmodel maakte duidelijk: de keuze voor gladde stalen buizen is een goede.

Voor het schaalmodel 1:2 werd opnieuw voor gladde buizen gekozen, dit keer echter van houten schijven. Niet het hele onderstel, maar slechts het bovenste stukje werd nagemaakt met behulp van betonijzer en houten schijven. Richting en dikte van de poten waren belangrijk om op verder te boetseren. De hoogte deed er bij dit model niet toe. Lichaamshouding, lichaamsverhoudingen en structuur van de te boetseren figuur werden in dit model vooral onderzocht.

Uiteindelijk werd het uiteindelijke beeld geboetseerd aan de hand van de bevindingen van de kleinere modellen.
De figuur van de duivel zat in het model 1:10 meer in het verlengde van de poten dan de latere modellen. In de latere modellen is de duivel meer rechtop komen te zitten.
Het model 1:4 heeft in verhouding vrij lange armen en benen. De staart is wat speelser.

De duivel in model 1:2 heeft menselijke verhoudingen. Armen en benen zijn in verhouding tot de romp als bij een mens. Omdat hij een vrij gespierde torso heeft, lijkt hij als figuur daardoor wat teveel gedrongen. Zijn staart is wat stijfjes. Kop en horens zijn verder uitgewerkt.

Het uiteindelijke beeld heeft langere armen en benen gekregen, een krachtige gekrulde staart, uitgewerkte details die van een mens of van een dier afkomstig zijn.

Model 1:4 wijkt al behoorlijk af ten opzichte van het eerste model 1:10 (r).

Model 1:4 laat zien dat gladde poten een goede keuze is.

Model 1:2 is een studie naar verhoudingen en uitwerking.

Mirjam Verheijen beeldhouwer
nieuws project Woudreus project de Valuwe project Sambeek - Uitnodiging - Inleiding - Uitgangspunten - Duivel - Toren - Concept - Ontwerp - Het beeld - Voortgang persberichten exposities links over Mirjam Verheijen contact werk info@mirjamverheijen.nl	En het ontwerp...... dat hebben we heel lang geheim weten te houden! Het begon allemaal met een schaalmodel van 1:10, dat zijn vervolg kreeg in studies van 1:4, 1:2 en in het uiteindelijke beeld op ware grootte. Vanaf het begin was duidelijk dat het beeld de hoogte in moest. Uitgangspunt was immers om de sprong naar de klok te verbeelden. In het allereerste schetsmodel stond nog niet vast of de poten in brons of in staal uitgevoerd moesten worden. Al vrij snel werd gekozen voor gladde, gebogen, stalen buizen omdat zij contrasteren met het bronzen beeld dat er op gemonteerd zal worden. Het beeld zal daardoor los komen van zijn poten, waardoor de sprong nog beter verbeeld zal worden. Het schaalmodel 1:4 had gladde stalen buizen als onderstel. De dikte van de poten was in overeenstemming met de uiteindelijke doorsnee van de buizen die voor het definitieve ontwerp gekozen werden. Dit schaalmodel maakte duidelijk: de keuze voor gladde stalen buizen is een goede. Voor het schaalmodel 1:2 werd opnieuw voor gladde buizen gekozen, dit keer echter van houten schijven. Niet het hele onderstel, maar slechts het bovenste stukje werd nagemaakt met behulp van betonijzer en houten schijven. Richting en dikte van de poten waren belangrijk om op verder te boetseren. De hoogte deed er bij dit model niet toe. Lichaamshouding, lichaamsverhoudingen en structuur van de te boetseren figuur werden in dit model vooral onderzocht. Uiteindelijk werd het uiteindelijke beeld geboetseerd aan de hand van de bevindingen van de kleinere modellen. De figuur van de duivel zat in het model 1:10 meer in het verlengde van de poten dan de latere modellen. In de latere modellen is de duivel meer rechtop komen te zitten. Het model 1:4 heeft in verhouding vrij lange armen en benen. De staart is wat speelser. De duivel in model 1:2 heeft menselijke verhoudingen. Armen en benen zijn in verhouding tot de romp als bij een mens. Omdat hij een vrij gespierde torso heeft, lijkt hij als figuur daardoor wat teveel gedrongen. Zijn staart is wat stijfjes. Kop en horens zijn verder uitgewerkt. Het uiteindelijke beeld heeft langere armen en benen gekregen, een krachtige gekrulde staart, uitgewerkte details die van een mens of van een dier afkomstig zijn.	Model 1:4 wijkt al behoorlijk af ten opzichte van het eerste model 1:10 (r). Model 1:4 laat zien dat gladde poten een goede keuze is. Model 1:2 is een studie naar verhoudingen en uitwerking.